اَعوُذُ بالنُّعُوظِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّحیم
بِسمِ الله الکَمبَادِ الحَجیم
یآبو (1) و العَرعَر (2) مَا العَرعَر (3) و مَا اَدرَاکَ مَا العَرعَر (4) اِنُّهُ صَوتَ الاَستَر (5) و هو الشّیخُ فی المَنبَر (6) یقولُ اَراجِیفٌ عَظیمٌ (7) و مَا فیهِ عَقلٍ سَلیمٍ (8) وَ اَنتُم لا تَعقَلون (9)
از شیطان مهربان به چیز راست شده پناه می برم
به نام خداوند کم باد و حجیم
یابو (1) قسم به عرعر (2) چیست عرعر؟ (3) و شما نمی دانید چیست عرعر (4) همانا آن نوای چارپاست (5) و آن [چارپا] همان شیخ [آخوند] در منبر است (6) یاوه های بزرگ می گوید (7) و عقل درست و سالم ندارد (8) و شما [جان به جانتان کنند] نمی فهمید (9)
دستهبندیشده در: جلد دوّم قرآن کریم برچسبها: | قسم، یابو، آخوند، سوگند، عرعر
